نجم الدين الكبرى ( مترجم : محمد باقر ساعدى خراسانى )
135
فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى )
ببيند كسى در زير آن در گذشته علامت مرگ اوست و اگر ببيند بر اسب سوار است علامت سير قلبى اوست و اگر به بيند بر شترى سوار شده علامت سير شوقى اوست و اگر به بيند پرواز مىكند دليل بر حيات همت اوست و اگر هويت را مشاهده كند و غشوه بر او عارض گردد چنانچه برو درافتد نشان آن است كه مطلوب و محبوب صاحب هويت است و اگر به بيند كه در كشتى سوار است و در دريا حركت مىكند بايد گفت كشتى شريعت است و دريا طريقت . قانون حكمت شريعت قانون حكمت است و حكمت قانون همت و همت همان نيرو و قدرتست كه از آن بنام همت خواندهاند . اسم اعظم بديهى است هر يك از سالكان الى اللّه به نامى از نامهاى اعظم الهى مفتخر گرديده و اسم اعظم همان نام مقدسى است كه از سرچشمهء دلها مىجوشد و اسم اعظم مركب از كليه آيات است چنانچه هيچ آيت و نشانى در عالم غيب و شهادت وجود ندارد مگر اينكه حرفى از حروف اسم اعظم پروردگار است بنابراين بهر اندازه كه بينات و نشانها و علامات و امارات رو به تزايد بگذارد به عدد اسم اعظم و آثار آن اسم معظم افزوده مىشود و كثرت و قلت معرفت و اسم اعظم در تزايد آن مدخليتى ندارد و سرانجام آن معرفت و محبت است